السيد الگلپايگاني ( گردآورنده : ابن شيخ محمدعلى حسينى زفره اى )
92
احكام اموات ( فارسى )
ممكن است بايد او را در جائى بيندازند كه فورا طعمهء حيوانات نشود . ( م 624 ) اگر بترسند كه دشمن قبر ميت را بشكافند و بدن او را بيرون آورد و گوش يا بينى يا اعضاى ديگر او را ببرد ، چنانچه ممكن باشد بايد بطوريكه در مسئله پيش گفته شد او را به دريا بيندازند . ( م 625 ) مخارج انداختن در دريا و مخارج محكم كردن قبر ميت را در صورتى كه لازم باشد ، بايد از اصل مال ميت بردارند . ( م 626 ) اگر زن كافره بميرد و بچه در شكم او مرده باشد ، يا هنوز روح به بدن او داخل نشده باشد ، چنانچه پدر بچه مسلمان باشد ، بايد زن را در قبر به پهلوى چپ پشت به قبله بخوابانند كه روى بچه به طرف قبله باشد . ( م 627 ) دفن مسلمان ، در قبرستان كفار و دفن كافر ، در قبرستان مسلمانان جايز نيست . ( م 628 ) دفن مسلمان در جائى كه بىاحترامى به او باشد ، مانند جائى كه خاكروبه و كثافت ميريزند جايز نيست . ( م 629 ) دفن ميت در جاى غصبى و در زمينى كه مثل مسجد براى غير دفن كردن وقف شده جايز نيست . ( م 630 ) دفن ميّت در قبر مردهء ديگر جايز نيست ، مگر آنكه قبر كهنه شده و ميت اولى از بين رفته باشد . ( م 631 ) چيزى كه از ميّت جدا مىشود ، اگرچه مو و ناخن و دندانش باشد بايد با او دفن شود و دفن ناخن و دندانى كه در حال زندگى از انسان جدا مىشود مستحب است .